سعی کن تنها باشی: زیرا تنها بدنیا آمده ای و تنها از دنیا خواهی رفت. بگذار عظمت عشق را درک نکنی: زیرا آنقدر عظیم است که تو را نابود خواهد کرد. بگذار خانه ی عشقت خالی از وجود باشد: زیرا اگر عشقی در آن منزل کند به ویرانه های آن هم رحم نخواهد کرد. اما اگر عاشق شدی: سعی کن تنها یک نفر را دوست داشته باشی

طبیبان بر سر بالین من آهسته

میگفتند که امشب تا سحر این عاشق دلخسته میمیرد

ز هر جا بگذرد تابوت من غوغا بپا خیزد

چه سنگین میرود این مرده

از بس آرزو دارد 

راست میگم دیگه تسلیمه تسلیمم .دیگه فهمیدم که

 هر چی تو بخوای همون میشه . دیگه متوجه شدم

 که نمیشه با تقدیر مبارزه کرددیگه ایمان آوردم که

 تو تنها ترین قدرت مطلق جهانی . خداجون تسلیم 

خداجون دیگه دارم کم میارم . دیگه دارم زانو میزنم .

 خدایا راه رو تو نشونم بده . آخه من که توی این دنیای

 به این بزرگی به یه امید که بیشتر زنده نبودم .

 شاید امیدم نا امید شده  ولی من با وجودت هیچ

موقع خودمو نا امید نمی بینم . خداجون من که

 میدونم از پس هر کاری برمیای واسه همین اینقدر

 صدات می کنم . اگه تو هم تنهام بذاری اونوقت

من با کدامین امید باید زندگی کنم . خداجون تسلیم .

خداجون احساس می کنم که دارم تو خودم مچاله

 میشم . احساس می کنم تموم دنیا رو سرم اوار میشه .

احساس می کنم هرلحظه دارم به مرگ نزدیکتر میشم .

 احساس می کنم دارم از درون نابود میشم . خداجون

 تسلیم . خداجون می خوای امتحانم کنی ؟! باشه

حرفی نیست . می خوای ضعفمو بهم نشون بدی ؟!

 قبول، ولی خداجون داری خیلی سخت می گیری ؟!

 می ترسم نتونم تو امتحان قبول بشم شاید هم تا

 حالا رفوزه شدم خداجون هوامو داشته باش .

                     خداجون من تسلیم 

 ولی تو رو به یگانگیت قسم ، تو رو به بزرگیت قسم ،

 تو رو به خودت قسم ، تورو به حرمت تموم کسانی که

دوستشون داری قسم ، خداجون کمکم کن بدون تو و

کمک تو نمیتونم دووم بیارم .خداجون میدونم صدامو

 میشنوی ولی منتظر جوابت می مونم .

وقتی که خاکم میکنن بهش بگید پیشم نیاد

بگید که رفت مسافرت بگید شماره ای نداد

یه جور بگین که آخرش از حرفاتون هول نکنه 

طاقت ندارم ببینم به قبر من نگاه کنه

دونه به دونه عکسامو بردارید آتیش بزنید

هرچی که خاطره دارم برید و از بیخ بکنید

نزارید از اسم منم یه کلمه جا بمونه

نمیخوام هیچوقت تنمو توی گورم بلرزونه

برو نمیخوام ببینی خونه ی من خالی شده

همدم من به جای تو ریگای پوشالی شده

اونکه میگفت میمرد برات دیدی راست راستی مرد

رفت و همه خاطرشم به خاطرت برداشت و برد

زمانی قلبم به شانه های صبوری می مانست که تو می توانستی سرت را در لحظات پر از غم و تلخ زندگی بر روی آن بگذاری و های های گریه ات را سر دهی آما حالا این شانه های زخمی دیگر تاب گریه های سوز ناک را ندارد دیگر قلب من که هدف تیر های زجر آور روزگار قرار گرفته حتی تکه جای زخم نخورده ندارد تا بتوانی آنرا مرهم خود قرار دهی ،دیگر از این به بعد این تو هستی که باید به جدائی فکر کنی میدانم که سخت است سخت تراز همیشه ،بیا معنای لحظه های بی کسی همدیگر را بفهمیم و واژه تلخ جدائی و هجران را در صفحه ذهنمان مجسم کنیم چه سخت است در دیار تنهائی با خاطره ها بودن چه دشوار است چشمانی اشک بار را به جستجوی عزیز رفته کاشتن که سینه در فراقت میسوزد باورم نیست به دیاری میروی و مرا در انتظار بازگشت نا امید میسازی ،چه سخت است در دل گریست و به زبان نگفتن و بی تو ماندن و کوله باری را بدوش کشیدن و....یادت مرحمی است بر فراق زود هنگام و حسرت دیدارت زخمی ست عمیق بر توشه گذشته من ،جدائی کاروانیست زود هنگام و آهنگی است نا تمام به تابلوی است که هیچ چیز در آن رنگ حقیقت به خود نمی گیرد مگر محبت و وفا........ در پایان  قلبم این هدیه ناقابل و خونین را به تو می سپارم که هر گاه از من خسته شدی تارو پودم را از هم جدا کنی زیا آن هنگام که تو دوستم نداری بودنم معنائی ندارد پس همواره بفکر زندگی خویش باش که فکر کردن به گذشته سودی ندارد